Όταν μας ρωτούν τα παιδιά

Τα όσα τραγικά διαδραματίζονται τις τελευταίες μέρες στη χώρα μας λόγω της μεγάλης πυρκαγιάς δεν περνούν απαρατήρητα από τα παιδιά μας που βλέποντας από τηλεοράσεως τα όσα συμβαίνουν μας βομβαρδίζουν με ερωτήσεις. Δύο σύμβουλοι ψυχικής υγείας, η Νάνσυ Ψημενάτου  και ο Δημήτρης Κουτζαμάνης της εταιρίας Μαθήματα Ζωής μιλούν για το όλο θέμα και δίνουν παρακάτω συμβουλές για το πώς πρέπει να διαχειριζόμαστε τέτοιους είδους καταστάσεις

«Οι περισσότεροι από εμάς παρακολουθούμε μουδιασμένοι και σαστισμένοι τις εξελίξεις που αφορούν τις φωτιές που άναψαν χθες αλλά και τις καταστροφές και τους θανάτους που τις συνόδεψαν. Η αίσθηση της ασφάλειας και η σιγουριά, που όλοι οι άνθρωποι θα πρέπει να απολαμβάνουν, καταργείται από το μάταιο μιας τέτοιας καταστροφής.

Ένα τέτοιο πένθος είναι από τη φύση του τραυματικό, μοναχικό αλλά ταυτόχρονα και οικουμενικό. Ενώνει όλη την κοινότητα που το αντιμετωπίζει. Όλοι όσοι συμμετέχουν σε ένα τέτοιο πένθος δοκιμάζουν τα όρια των αντοχών τους.

Ενήλικοι και παιδιά κατακλύζονται από εικόνες, όταν συμβεί μια καταστροφή τέτοιου μεγέθους. Όλες οι πληροφορίες φτάνουν μπροστά στα μάτια μας άμεσα και εκτός από το πρώτο σοκ ξεκινούν οι καταιγισμοί πληροφοριών και λεπτομερειών γύρω από την υπόθεση αυτή. Συνιστάται ένθερμα να αποφύγετε την έκθεση σας σε πολλές λεπτομέρειες του γεγονότος. Οι λεπτομέρειες και η συνεχής ενασχόληση με το θέμα βλάπτουν.

Αναφερόμενοι στα παιδιά είναι σημαντικό να ξεκινήσουμε μια συζήτηση μαζί τους δίνοντάς τους το μήνυμα ότι είμαστε διαθέσιμοι να τους λύσουμε όποιες απορίες έχουν. Μπορούμε να αρχίσουμε τη συζήτηση ρωτώντας: «Φαντάζομαι ότι θα είδες τα νέα για τις φωτιές χθες». Είναι σημαντικό να διαλέξουμε με προσοχή τις λέξεις που θα χρησιμοποιήσουμε, ώστε τα παιδιά να μπορούν να κατανοήσουν το περιεχόμενο. Ανάλογα με την ηλικία του, την προσωπικότητα του και τις εμπειρίες του το παιδί μπορεί να ρωτήσει πολλά πράγματα γι’ αυτό που συνέβη. Είναι σημαντικό να ανοίξουμε και να διατηρήσουμε ανοιχτή τη συζήτηση μαζί τους. Μια πρόταση θα μπορούσε να περιλαμβάνει την εξής προσέγγιση: «Όλη μέρα η τηλεόραση προβάλλει εικόνες από τις φωτιές. Έχω στεναχωρηθεί που κάηκαν τόσοι άνθρωποι και φοβάμαι λίγο. Θα ήθελα πολύ να μάθω τι σκέφτεσαι εσύ για όλα αυτά».

Τα παιδιά μας έχουν ανάγκη αυτή τη στιγμή. Έχουν ανάγκη να τους δοθεί ένα νόημα και πρέπει να τους δώσουμε ισχυρή αίσθηση ασφάλειας και ελπίδας χωρίς όμως να κλείσουμε βιαστικά το θέμα».

 

You dont have permission to register

Password reset link will be sent to your email

X