Το παιδάκι μου ερωτεύτηκε

 Άρθρο του κ. Δημήτρη Φιλοκώστα (Ψυχίατρος Παιδιών & Εφήβων – Οικογενειακός Θεραπευτής)

 

Μπορεί ν’ ακούγεται περίεργο, αλλά σε μελέτες έχει φανεί ότι παιδιά πολύ μικρής ηλικίας, ακόμα και τριών ή τεσσάρων χρονών, μπορεί να εκδηλώσουν έντονα συναισθήματα αγάπης – αυτό που ονομάζουμε παθιασμένο έρωτα. Φαίνεται ότι το αίσθημα του φόβου και η ανασφάλεια, μπορεί να επιτείνουν την ανάγκη ενός παιδιού, όπως και ενός ενήλικα, να ερωτευτεί με πάθος.

Το ερωτικό ενδιαφέρον, ο έρωτας, δεν έχει διαφοροποιήσεις σε σχέση με την ηλικία. Είναι η ανάγκη να είσαι μαζί με τον άλλον. Όταν είσαι μαζί και αισθάνεσαι ότι έχεις την αγάπη και το ενδιαφέρον του άλλου τότε μπορεί να αισθάνεσαι χαρά, μέχρι την έκσταση. Κι όταν τον αποχωρίζεσαι, αισθάνεσαι άδειος κι απελπισμένος. Λένε ότι ο τρόπος με τον οποίο εκφράζει κάποιος τα ερωτικά του συναισθήματα -με περισσότερη ή λιγότερη ανασφάλεια- αντανακλά στη σχέση που είχε σαν βρέφος απέναντι στη μητέρα του. Όπως έγραφε ο Έριχ Φρομ, υπάρχουν δυο είδη αγάπης: Ν’ αγαπάς κάποιον επειδή τον χρειάζεσαι. Και να χρειάζεσαι κάποιον επειδή τον αγαπάς.

Υπάρχει άραγε η αγνή παιδική αγάπη;

Τώρα πια, μέσα από την τηλεόραση και το ίντερνετ κυρίως, ο κόσμος των παιδιών έπαψε να έχει όρια απέναντι στον κόσμο των μεγάλων. Που σημαίνει ότι τα παιδιά έχουν πρόσβαση στον τρόπο με τον οποίο βλέπουν τον κόσμο και συμπεριφέρονται οι ενήλικοι. Αυτό δεν μπορεί παρά να έχει μια αντανάκλαση και στον τρόπο με τον οποίο καταλαβαίνει τις σχέσεις με το άλλο φύλο και ένα παιδί. Αλλά η αγνή παιδική αγάπη συνηθίζεται σε όλες τις ηλικίες. Όπως υπάρχουν και οι πλατωνικοί έρωτες στην εφηβεία κι αργότερα. Συνυπάρχουν μάλλον, δίπλα στις μεγαλίστικες συμπεριφορές.

 

Κι εγώ τι θα πρέπει να κάνω;

Οι γονείς ανταποκρίνονται με χίλιους διαφορετικούς τρόπους και σε όλες τις κλίμακες. Μπορεί είτε να δείξουν απόλυτη αποδοχή, είτε να απαγορεύσουν ολότελα μια ερωτική σχέση, ή ακόμα και ένα ερωτικό συναίσθημα. Έχει να κάνει με τις δικές τους ιδέες, με τις προσωπικές τους ιστορίες μάλλον, για το τι σημαίνει έρωτας, ενηλικίωση, εμπιστοσύνη. Δεν ξέρω αν υπάρχουν σ’ αυτές τις περιπτώσεις γενικές συμβουλές. Λένε ότι δεν μπορείς να ζητήσεις απ’ τον άνεμο να σταματήσει να φυσά, δεν μπορείς να ζητήσεις απ’ τη βροχή να σταματήσει να πέφτει.

 

Και πώς θα πρέπει να χειριστώ την πρώτη ερωτική απογοήτευση;

 

Νομίζω ότι το ερωτικό συναίσθημα είναι μια καλή αφορμή για περισσότερες συζητήσεις μέσα στο σπίτι. Ο έφηβος είναι περίεργος και προσπαθεί να καταλάβει και μπορεί και να βρίσκει το θάρρος να ρωτήσει, συνήθως τη μαμά. Είναι μια καλή αφορμή ώστε μέσα στην οικογένεια να αρχίσουν να συζητιούνται πράγματα που σχετίζονται με την ενηλικίωση: τη σεξουαλικότητα και τις προφυλάξεις για το σεξ, τα όνειρα που έχουν οι γονείς για το μέλλον, τις αναζητήσεις και τις αγωνίες που κουβαλά ένα παιδί μεγαλώνοντας, τις ιστορίες που θέλουν να μοιραστούν η μαμά κι ο μπαμπάς από τις σχέσεις τους, νεότεροι, με το άλλο φύλο… Μπορούν μέσα απ’ αυτές τις συζητήσεις οι γονείς να κάνουν το παιδί τους να τα βγάλει πέρα με μια καταιγίδα από συναισθήματα; Ας μείνουμε ταπεινοί, έτσι κι αλλιώς, ο έρωτας ζητά όσα δεν μπορεί να δώσει ο έρωτας.

 

Δεν έχετε άδεια εγγραφής

Ο σύνδεσμος επαναφοράς κωδικού πρόσβασης θα αποσταλεί στο email σας

X